คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นคณะพยาบาลแห่งแรกของไทย กำเนิดมาจาก โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาล ในยุคโรงเรียนราชแพทยาลัย นับได้ว่าเป็นคณะพยาบาลที่วางรากฐานด้านการพยาบาลที่ยอดเยี่ยมของไทย

ประวัติ

  • พ.ศ. 2439 สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ ให้สร้าง “โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาล” ขึ้นภายในบริเวณโรงศิริราชพยาบาล ซึ่งนับเป็นโรงเรียนพยาบาลแห่งแรก และเป็นจุดเริ่มของการศึกษาด้านการพยาบาลของประเทศด้วย
  • พ.ศ. 2469 สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ได้ปรับปรุงการเรียนการสอนด้านการพยาบาล โดยให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดเรียนการสอนสาขาพยาบาล จาก ประเทศสหรัฐอเมริกา มาปรับปรุงหลักสูตรที่ใช้อยู่
  • พ.ศ. 2499 ได้มีการปรับปรุงการเรียนด้านการพยาบาลและการผดุงครรภ์ จนถึงระดับปริญญาบัณฑิต ได้เป็นครั้งแรกของประเทศ โดยได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาขาพยาบาล)
  • พ.ศ. 2515 ได้แยก “โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาล” ออกจากคณะแพทยศาสตร์ และตั้งเป็น “คณะพยาบาลศาสตร์” และขยายหลักสูตร จนสามารถจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาโท (พ.ศ. 2520) และปริญญาเอก (พ.ศ. 2532)ได้
  • หลักสูตร

    • ระดับประกาศนียบัตร
      • หลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลเฉพาะทาง (สำหรับนักศึกษานานาชาติ)
      • หลักสูตรประกาศนียบัตรการพยาบาลเฉพาะทาง แบ่งออกเป็น สาขาการพยาบาลหัวใจและทรวงอก, การบริหารการพยาบาล, การพยาบาลผู้สูงอายุ, การพยาบาลผู้ป่วยมะเร็ง, การพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อเอดส์, การพยาบาลออโธปิดิกส์, การพยาบาลผู้ป่วยเด็กโรคเรื้อรัง และการพยาบาลศัลยกรรมอุบัติเหตุ
    • ระดับปริญญาตรี
      • หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต
    • ระดับปริญญาโท
      • หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต แบ่งออกเป็น สาขาการพยาบาลมารดา – ทารกแรกเกิดและสุขภาพสตรี, การพยาบาลผู้ใหญ่, การพยาบาลอนามัยชุมชน, การพยาบาลเด็ก และการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช
    • ระดับปริญญาเอก
      • หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาการพยาบาล (หลักสูตรนานาชาติ)